Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

SY7A από τη σκοπιά του SV2MAC




Γράφει ο Κώστας Γεωργιάδης SV2MAC.



Βέροια 8 Σεπ. 2009



``Κάπου στην Τούζλα βρέθηκα, εδώ να τραγουδάω…

Όσα τραγούδια και αν σας πω, το κέφι σας θα φτιάξω…

Βάλτε ποτήρια με κρασί, φέρτε και τους μεζέδες…….``




Κάπως έτσι με αυτά τα στιχάκια, το βράδυ της Παρασκεύης 4 Σεπ 2009, σηκώσαμε τα ποτήρια και είπαμε ``ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΝΑ `ΧΟΥΜΕ``…σε ένα τραπέζι γεμάτο εκλεκτούς μεζέδες που ετοίμαζε από νωρίς η αξιαγάπητη μητέρα του Βασίλη, που μαζί με τον κυρ-Νίκο υποδέχτηκαν στο camping την ομάδα που την επομένη θα συμμετείχε στο διαγωνισμό για το FIELD DAY 2009.

Και ήταν παρέα καλή,φίλοι που λόγω της απόστασης και των υποχρεώσεων δεν ήταν δυνατόν να ανταμώνουν συχνά. Εκείνο το βράδυ όμως μας δόθηκε η ευκαιρία να ανταμώσουμε, να φάμε και να πιούμε αλλα και να μοιραστούμε τις εμπειρίες από το Ηοbby στο καλοκαίρι που λίγες μέρες πιο πριν αφήσαμε.

Η άφιξη μου στο camping της Τούζλας βρήκε την ομάδα

επί του έργου, να στήνει τις κεραίες στο ηλιοβασίλεμα, δίπλα ακριβώς στη θάλασσα…απόρησα και είπα στον Βασίλη… όλη την μέρα από το πρωί στη δουλειά,και αμέσως μετά στείνουμε κεραίες στην παραλία μέχρι το τελευταίο φως….άραγε ΠΟΣΗ ΤΡΕΛΑ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ???


To επόμενο πρωί και ύστερα από ένα δυνατό πρωινό για να έχουμε δυνάμεις , ξεκινήσαμε το στήσιμο του σταθμού για portable δραστηριότητα…και όταν λέμε σταθμού εννοούμε σταθμού με τα όλα του…(τριών ειδών κεραίες, πρωτεύων και δευτερεύων σταθμός ασυρμάτου,με όλα τα όργανα και τις απαραίτητες συσκευές,ηλεκτρονικοί υπολογιστές ,γεννήτριες, καλώδια, έπιπλα για τα μηχανήματα)και όοολα αυτά κάτω από μια τέντα ενός τροχόσπιτου που για καλή μας τύχη έλειπε ο ιδιοκτήτης του,ο οποίος μας παραχώρησε το χώρο του αφού τον ενημερώσαμε. Συνέχισα να απορώ …ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΗ ΤΡΕΛΑ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ???...ενα πληρες radio-shak και μια ομάδα που παρά την ζέστη και τον ήλιο έτοιμα όλα ….γιατί? Μα γιατί άλλο για να περάσουμε καλά, δίχως να μας νοιάζει η πρωτιά του διαγωνισμού, ούτε η έλλειψη γνώσεων και εμπειρίας, ούτε η μιζέρια και ο ωχαδελφισμός. Εκείνες οι ώρες είναι οι ώρες που ο καθένας μας δοκιμάζεται στην συνύπαρξη με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Δεν διστάζεις να ζητήσεις βοήθεια, ανταλλάζεις απόψεις, ρωτάς - μαθαίνεις, δοκιμάζεις το υλικό σου,την αξιοπιστία του, πειραματίζεσαι με αυτό σε συνθήκες που δεν μπορείς να `χεις στο σπίτι σου ή στο αυτοκίνητο σου. Ανήκεις σε μια ομάδα, δεν είσαι ο μοναχικός ραδιοερασιτέχνης που κλείνεσαι στο radio-room με ένα ζευγάρι ακουστικά στα αυτιά μπροστά από ένα σωρό μηχανήματα …εσύ και όλη η Γη!!! Είσαι εσύ και η παρέα σου ,οι φίλοι σου, η ομάδα σου, και μαζί με σένα είναι και άλλες ομάδες και άλλοι μουρλοί που κάνουν ακριβώς το ίδιο, άλλοι με πιο μεγάλο εξοπλισμό, άλλοι με πιο μικρο, σε άλλες παραλίες, σε βουνά και σε λόφους, δίπλα σε λίμνες σε ποτάμια, σε εξωκλήσια ,σε χωράφια, παρέες μικρές και μεγάλες σε όλο τον κόσμο….ραντεβού την ίδια μέρα, την ημέρα του FIELD DAY…!

Με αυτά τα εφόδια που ο καθένας μας ήταν εφοδιασμένος,και τα οποία δεν αναγράφονται σε λίστες αλλά ούτε και σε κανονισμούς περάσαμε ένα Σαββατοκύριακο.` `ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΕΔΕΣΕ`` και μάλιστα ``ΠΕΤΥΧΕ``…και ας ήταν δύσκολο το ψήσιμο. Γιατί βέβαια είχαμε και τις δυσκολίες μας. Πως να ξεχάσω το άγχος μας που εγώ και ο Μιχάλης δεν ξέραμε να δουλεύουμε τον υπολογιστή και το προγραμμά του? Τις βλάβες στις συσκευές και στα καλώδια? Την δυσκολία να στήσεις όρθια μια σωλήνα στην άμμο? Όλα όμως λύθηκαν…το μεράκι ,η αγάπη για το χόμπι, το πάθος μας για την επικοινωνία μα πιο πολύ η καλή παρέα έδιναν τις λύσεις.

Καήκαμε από τον ήλιο και βραχτήκαμε από τη βροχή, σκονιστήκαμε, κοιμηθήκαμε λίγο, ταλαιπωρηθήκαμε αλλά το ΓΟΥΣΤΑΡΑΜΕ, γιατί και γελάσαμε και χαρήκαμε που ακουστήκαμε μακριά, κουτσομπολέψαμε σχολιάσαμε μα δεν κατακρίναμε και είπαμε σε όλο τον κόσμο με χαμόγελο ``ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΑΙΔΙΑ``.

Είμαι τυχερός που βρέθηκα σε μια τέτοια παρέα και αν τα όμορφα λόγια είναι λόγια που τα λένε οι τρανοί και μεγάλοι, εγώ έχω να πω πως είναι τύχη να περνάς έστω και ένα Σαββατοκύριακο δίπλα σε μια τόσο ζεστή παρέα. Τους μνημονεύω και καρτερώ να ξαναβρεθώ μαζί τους:

Τον Βασίλη-SV7LNK και τους γονείς του, τη σύζυγό του Νατάσα-SV7LOS, τα πιτσιρίκια τους τον Νικολάκη και την Δανάη, τον Μιχάλη-SV7JLA, τον Βαγγέλη SV2BFN, τον Αργύρη-SW7LPE, τους αγαπητούς γείτονες που βοήθησαν να στήσουμε τις κεραίες και που μας δίναν ευχές για καλή επιτυχία, καθώς και όλους όσους πέρασαν από το σταθμό μας και πέρασαν την ώρα τους μαζί μας.

Καλή Τύχη σε όλους

Πολλά 73

SV2 MAC- Kώστας